چه چیزی در سلامت و تناسب اندام در طول 30 سال گذشته تغییر کرده است؟

در طول 30 سال گذشته تغییرات زیادی در تناسب اندام ایجاد شده است. این طبیعت انسان است که خاطرات گذشته را به یاد بیاورد. این عالی است اما فراموش نکنید که همه چیز نیز تغییر می کند. این مطمئناً در زمینه سلامت و تناسب اندام صادق است. «اگر کاری را انجام دهید که همیشه انجام داده‌اید، نتایجی را که همیشه گرفته‌اید به دست خواهید آورد» درست است، اما اگر شرایط تغییر کند چه؟ سپس آنچه قبلاً کار می کرد، دیگر یک راه کارآمد و مؤثر برای به دست آوردن نتایج مورد نظر ما نیست. در این مقاله من هفت مورد را که در طول 30 یا چند سال گذشته تغییر کرده‌اند و بر نحوه نگرش ما به سلامت، تناسب اندام، ورزش و آنچه که “بهترین” در نظر گرفته می‌شود، تأثیر می‌گذارم. بیایید به برخی از این تغییرات در تناسب اندام نگاه کنیم.

1. سطح فعالیت

این تغییر در تناسب اندام کاملاً آشکار است. ما فقط به اندازه 30 سال پیش جابجا نمی شویم.

در حال حاضر، یک فرد کم تحرک که در یک محیط شهری زندگی می کند، روزانه 900 تا 3000 قدم برمی دارد. اوه … این یک عدد ضعیف است! در ژورنال پزشکی ورزشی، ادبیات موجود گردآوری شد تا یک دستورالعمل کلی برای تعیین تعداد گام های خوب در روز تنظیم شود.

نویسنده، دکتر کاترین تودور-لاک، فعالیت‌های بدنی مختلف را به گام‌های روزانه ترجمه کرده است. نرخ کمتر از 5000 به عنوان کم تحرک، 5000 تا 7499 کم فعال، 7500 تا 9999 تا حدودی فعال 10000 یا بیشتر فعال و 12500 یا بیشتر بسیار فعال طبقه بندی می شود. پس 900 ما را چه می سازد؟ نزدیک به مرده! اما تصورش سخت نیست از جای خود بلند شوید، با آسانسور به پارکینگ بروید، ماشین سواری کنید، با آسانسور به دفتر بروید، بنشینید، فست فود سفارش دهید، روند را معکوس کنید تا به خانه بروید و به رختخواب برگردید. فقط لازم به ذکر است، 1 کیلومتر حدود 1300 پله است.

کار به جایی رسیده است که باید عمداً خودمان را ناراحت کنیم تا سطح فعالیت خود را بالا ببریم. در اینجا چند پیشنهاد وجود دارد (که در واقع به ما نشان می دهد که سطح متوسط ​​فعالیت ما چقدر رقت انگیز شده است).

در انتهای پارک ماشین پارک کنید و به سمت ساختمان خود بروید به جای اینکه بچه ها را جلوی مدرسه پیاده کنید، چند خیابان جلوتر از آن پارک کنید و بقیه راه را پیاده روی آنها بگذارید… 10000 در واقع یک LOW محسوب می شود. تخمین برای کودکان

به صورت تصادفی به دور مرکز خرید یا سوپرمارکت بروید. با مراکز خرید فوق العاده امروزی، این یک چیز بزرگ است!

به جای آسانسور یا پله برقی از پله ها بروید (خوب اگر در طبقه 50 کار می کنید، شاید برای شروع از نیمه راه بالا بروید)

به سگ 5 دقیقه بیشتر برای پیاده روی اختصاص دهید (ما حتی بیشتر از او به آن نیاز داریم)

از ارسال ایمیل به همکاران در همان دفتر خودداری کنید، به جای آن به سراغ آنها بروید و با آنها صحبت کنید (با توجه به اینکه روزانه چقدر ایمیل ارسال می کنیم بسیار موثر است!… برای تیم سازی نیز عالی است)

در زمان استراحت ناهار خود به پیاده روی بروید، برای خوردن ناهار پیاده روی کنید یا جایی برای خوردن ناهار پیدا کنید.

بلند شوید و کاری انجام دهید، مثلاً هنگام تبلیغات تلویزیونی از پله ها بالا و پایین بدید (اینجا هیچ بهانه ای ندارید!)

به جای رانندگی یا ورود به خانه در راه خانه، تا مغازه گوشه ای پیاده روی کنید

به جای رانندگی به خانه دوستان بروید

از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنید و از ایستگاه قطار پیاده روی کنید

دکتر دیوید باست یک جامعه آمیش را مطالعه کرد تا ببیند اوضاع در گذشته چگونه بوده است. این بچه ها نه ماشین دارند، نه برق و کارهای یدی سختی انجام می دهند تا غذا را روی میز بگذارند. مثل سفر در زمان به گذشته است. آنها 3 وعده غذایی بزرگ در روز با مقدار زیادی گوشت، سبزیجات و نشاسته های طبیعی مانند سیب زمینی می خورند.

98 بزرگسال آمیش که باست مورد بررسی قرار گرفتند به مدت یک هفته گام شمار استفاده کردند. مردان به طور متوسط ​​18000 قدم در روز داشتند. زنان به طور متوسط ​​14000 قدم برداشتند.

این مردان حدود 10 ساعت در هفته را به انجام کارهای سنگین مانند شخم زدن، نعل زدن به اسب ها، پرتاب کردن عدل یونجه و حفاری می گذراندند. زنان حدود 3.5 ساعت در هفته را صرف کارهای سنگین می کردند. مردان 55 ساعت در هفته را در فعالیت های متوسط ​​سپری می کردند. زنان 45 ساعت در هفته کارهای متوسطی مانند باغبانی و شستن لباس را گزارش کردند. عجب کار دستی زیادی است. یک قدم‌سنج بگیرید (فقط 20 دلار است) و ببینید چطور پیش می‌روید.

2. درصد چربی و چاقی

سطح فعالیت ما را دقیقاً به این نقطه در مورد چاقی هدایت می کند. نرخ ترسناک چاقی یکی از واضح ترین تغییرات در تناسب اندام است.

میزان چاقی در میان شرکت کنندگان در مطالعه جمعیت آمیش 4 درصد بود که با شاخص توده بدنی یا BMI تعیین شد. نرخ چاقی فعلی در میان جمعیت شهری 30 درصد یا بیشتر است. خوب، درصد چاقی چیز ترسناکی است، زیرا چاقی در حال حاضر در رده “خطر بسیار بالا از بسیاری از راه های بد برای مرگ” قرار دارد. هنوز دسته اضافه وزن (بدیهی است که چاق است، اما از نظر پزشکی به محدوده چاقی نمی رسد) وجود دارد که باید در نظر گرفته شود. این افراد در حال حاضر در معرض خطر بالایی هستند!

درصد کل اضافه وزن + چاق واقعا وحشی است… در برخی شهرها نزدیک به 70 درصد می رسد. این را با میانگین دهه 1980 مقایسه کنید. 10-15 درصد چاقی در اکثر شهرها. در سال 1995 به اواسط 20 درصد رسید و اکنون در بالاترین حد خود قرار دارد.

3. رژیم غذایی

OK مرتبط با نقطه شماره 2 البته رژیم غذایی است. این یکی دیگر از تغییرات آشکار در تناسب اندام است. در واقع بسیار ساده است. ما اکنون بیشتر غذاهای تصفیه شده (نان سفید، شکر، برنج، آرد، رشته فرنگی) می خوریم. در بدن اینها تقریباً همان پاسخ را می دهند – ذخیره چربی. تنها زمانی که باید این اقلام را بخوریم بلافاصله بعد از تمرینات سخت است. همانطور که از نقطه شماره 1 می توانیم بگوییم، آموزش زیادی در حال انجام نیست. اما خوردن زیاد است!

ما همچنین کمتر میوه، سبزیجات و گوشت تازه می خوریم. ما تنقلات بیشتری مانند چیپس و کلوچه می خوریم (که با وجود ادعای تبلیغ کنندگان، آنها نیز تصفیه شده اند).

این تغییرات در تناسب اندام آزاردهنده‌تر می‌شوند، زیرا حتی غذاهای طبیعی امروزه به خوبی برای ما نیستند. روش‌های فعلی کشاورزی باعث می‌شود که میزان ویتامین و مواد معدنی موجود در میوه‌ها و سبزیجات بسته به مواد معدنی حدود 10 تا 40 درصد کاهش یابد. گوشت های تغذیه شده با ذرت به خوبی نسبت امگا 6 به امگا 3 را به ما نمی دهند که قبلاً از حیوانات تغذیه شده با علف و دام های آزاد دریافت می کردیم. (این بدان معناست که اسیدهای چرب سالم زیادی برای ما وجود ندارد)

و البته، ما به سادگی کالری بیشتری مصرف می کنیم. مردم آمیش در مطالعه در نقطه شماره 1 حدود 3600 کالری در روز برای مردان و 2100 کالری در روز برای زنان مصرف کردند. بسیاری از افراد کم تحرک این مقدار را بیشتر و بیشتر مصرف می کنند! چگونه؟ خوب یک قهوه لذیذ کاملاً “ویژگی” از دانه های قهوه یا استارباکس می تواند تا 500 کالری در یک لحظه حماقت کافئین اضافه کند.

این برای یک خانم با جثه متوسط ​​2 ساعت پیاده روی است.

فقط به یاد داشته باشید، کیفیت کالری نیز مهم است. 2000 کالری سبزیجات، گوشت و چربی های سالم بی نهایت بهتر از 2000 کالری سیب زمینی سرخ کرده است. چاق شدن در اولی تقریبا غیرممکن است و با دومی تقریباً غیرممکن است که چاق نشوید.

من این قیاس ماشین را دوست دارم. اگر یک ماشین رویایی 2 میلیون دلاری داشتید، آیا بنزین درجه یک یا درجه یک را در آن قرار می دادید؟ البته معدل بالا! پس چرا برخی افراد کثیفی درجه پایین را در بدن خود می ریزند که بسیار مهمتر از ماشینی است که ما سوار می شویم؟

4. بازی هایی که کودکان انجام می دهند

متوسط ​​کودکی که در یک محیط شهری بزرگ می شود، دارای مهارت های حرکتی ضعیف است. به عنوان یک سرگرمی، مربی بسکتبال جوانان هستم. در استعدادیابی ما، من از بچه ها دارم که یک تمرین بسیار ساده دریبل زدن در داخل و خارج و اطراف مخروط ها را انجام دهند. خیلی از بچه ها هستند که نمی توانند این کار را انجام دهند و بعضی از آنها که فکر می کنم اگر از آنها خواسته شود بدون توپ دور مخروط ها بدوند، ممکن است زمین بخورند! این برخلاف گذشته است که بچه‌ها می‌دویدند، همدیگر را تعقیب می‌کردند، بازی‌های فیزیکی و انواع ورزش‌ها را انجام می‌دادند، جایی که زمین بازی مرکز تفریح ​​بچه‌های خردسال بود. این عدم فعالیت نه تنها باعث تغییر در تناسب اندام کودک در دوران جوانی می شود، بلکه تأثیر طولانی مدت عمیقی نیز دارد.

البته این تغییر در تناسب اندام نتیجه ترکیبی از عوامل ممکن است.

والدینی که فقط موفقیت تحصیلی را ارزش تلاش برای آنها می دانند، که تنها زمانی کودک را به رسمیت می شناسند و تحسین می کنند که در دروس تحصیلی موفق شوند.

یک سیستم آموزشی که همچنین دانش کتاب را بالاتر از سایر چیزها می داند و کلاس های تربیت بدنی را برای قرار دادن دروس آکادمیک بیشتر در آن حذف می کند.

درس‌های ورزش‌ای ضعیف که به رشد مهارت‌های حرکتی کودک در سال‌های اولیه کمک نمی‌کند خانواده‌های پرمشغله با درآمد دوگانه که در آن پدران آزاد نیستند با فرزندان خود بازی کنند (یا به اندازه کافی اهمیت نمی‌دهند… پول همه چیز نیست. بابا)

وضعیت دیوانه کننده اعتیاد به بازی های رایانه ای که در آن زندگی مجازی مهمتر از زندگی واقعی است. فکر می کنم دلیل خالی بودن زمین های بسکتبال در محله من همین است. قبلاً تیم ها برای بازی در آنجا صف می کشیدند. اکنون فقط افراد هم سن و سال من (اواخر 20 تا 30 سالگی) بازی می کنند. دیگر هیچ بچه جوانی آنجا نیست.

اما در واقع، پس چه؟ مسئله این است که اگر بچه‌ها در ورزش و فعالیت بدنی بوی تعفن بدهند، عامل روان‌شناختی «شایستگی» می‌آید. به عبارت ساده، به طور کلی، ما کاری را انجام می دهیم که در آن خوب هستیم. اگر نسل بعدی ما در ورزش و فعالیت بدنی ضعیف باشد، حتی کمتر احتمال دارد که هر کدام از آن ها را انجام دهند! که همراه با موارد 1 تا 3، برای بسیاری از کشورها یک بحران مرگبار بهداشتی ایجاد می کند. چاقی سالانه 7.4 میلیارد هزینه برای مراقبت های بهداشتی ملی برای انگلستان دارد! اگر به بچه هایمان کمک نکنیم، بار بزرگتر و بزرگتر برای همه می شود.

5. حمایت اجتماعی

این یک تغییر ظریف تر در تناسب اندام است. مردم حیوانات جمعی هستند. ما به همه چیز پایبند هستیم زیرا یک جامعه حامی پشت سر ما وجود دارد. حتی مراکز بازپروری اعتیاد به مواد مخدر و الکل نیز این را تشخیص می دهند. همه ما به حمایت اجتماعی نیاز داریم. اما پیوندهای اجتماعی ضعیف تر می شوند. و نه، لینک های Friendster و MySpace آن را جبران نمی کنند.

در دنیایی مرتبط‌تر اما کمتر نزدیک‌تر (من افراد زیادی را می‌شناسم که فقط پشت صفحه کامپیوتر راحت هستند و نه در مقابل یک شخص واقعی) حمایت اجتماعی کمتری نسبت به گذشته وجود دارد (خانواده‌های گسترده، زندگی مشترک، دوستی‌های قوی در درون یک محله و غیره) و چسبیدن به چیزی که نیاز به فداکاری و فداکاری دارد مانند یک برنامه ورزشی سخت است. من یک جامعه شناس نیستم اما معتقدم دلیلی وجود دارد که کلاس های ورزشی از نظر عضویت بهتر از آموزش های فردی است. مطمئناً اکثر آنها به اندازه یک مربی عالی فردی مؤثر نیستند. اما عامل اجتماعی زمانی وارد می‌شود که تغییر سبک زندگی در میان باشد.

6. اوقات فراغت

این تغییر ظریف در تناسب اندام کاملاً واضح است. ما فقط زمان کمتری داریم که «مالک»مان است. کارفرمایان، تعهدات اجتماعی، خانوادگی و سایر تعهدات، اوقات فراغت را به کالایی بسیار گرانبها تبدیل می‌کند و این واقعیت را به مشکل می‌افزاید که زمان تنها منبع تجدیدناپذیر ما است. وقتی تصمیم می‌گیریم ورزش کنیم یا زمانی را صرف آشپزی کنیم تا سبک زندگی سالمی داشته باشیم، برای اوقات فراغت با فیلم، بازی، تلویزیون و چیزهای دیگر رقابت می‌کنیم. ما می دانیم که ورزش برای ما خوب است، اما نه تنها باید برای ما خوب باشد، بلکه باید در ذهن ما بهتر از آخرین قسمت خانه دارهای ناامید یا جدیدترین بازی رایانه ای باشد. مسئله همین است. ما باید سلامتی طولانی مدت را بر تفریح ​​موقت اولویت دهیم.

7. روش های آموزشی

خوب اینجا جایی است که ما به خوبی کار می کنیم. 30 سال پیش شوق ایروبیک دنیای غرب را طوفانی کرد. هم از نظر نتایج و هم از نظر نتایج در واحد زمان، روش تمرینی خیلی خوبی نیست. اضافه کنید که به این واقعیت که ما چنین زمان حداقلی برای تمرین داریم، نمی‌توانیم هزینه تمرین را به روشی کمتر از حد مطلوب بپردازیم. ما الان خیلی بیشتر می دانیم. خوشبختانه برای ما، روش‌های خوبی وجود دارد که مربیان باهوش از آن‌ها برای بهبود کارایی تمرین و کسب نتایج حتی با زمان تمرین کمتر استفاده می‌کنند. برخی از اینها شامل برنامه های تمرین مقاومتی طراحی شده هوشمندانه، تمرینات اینتروال و تکنیک های ارزیابی خوب برای تعیین نیازهای فردی است. اگر مربی مانند آن را در گوشه خود داشته باشید، می توانید ساعت را به عقب برگردانید و از تبدیل شدن به یکی از آمارهای روزافزون افرادی که وضعیت سلامتی آنها در جهت اشتباه است، اجتناب کنید. تناسب اندام و قوی بمانید و موفق باشید!