نحوه عملکرد رژیم کتوژنیک در کاهش وزن

رژیم های کتوژنیک بدن را وادار می کنند تا وارد حالتی به نام کتوز شود. بدن به طور کلی از کربوهیدرات به عنوان منبع اصلی انرژی خود استفاده می کند. این به این دلیل است که کربوهیدرات ها راحت ترین جذب برای بدن هستند.

با این حال، اگر بدن کربوهیدرات تمام شود، به استفاده از چربی ها و پروتئین برای تولید انرژی خود باز می گردد. اساساً بدن دارای نوعی سلسله مراتب انرژی است که از آن پیروی می کند.

اولاً، بدن برنامه ریزی شده است تا در صورت وجود از کربوهیدرات به عنوان سوخت انرژی استفاده کند. ثانیاً، در غیاب عرضه کافی کربوهیدرات، به استفاده از چربی ها به عنوان جایگزین باز می گردد.

در نهایت، زمانی که ذخایر کربوهیدرات و چربی به شدت کاهش می یابد، بدن برای تامین انرژی خود به پروتئین ها روی می آورد. با این حال، تجزیه پروتئین ها برای تامین انرژی منجر به از دست دادن کلی توده عضلانی بدون چربی می شود.

رژیم کتوژنیک به طور کامل به کالری دریافتی، مدل کالری خارج شده بستگی ندارد. این به این دلیل است که ترکیب آن کالری ها به دلیل پاسخ هورمونی بدن به درشت مغذی های مختلف اهمیت دارد.

با این حال، دو مکتب فکری در جامعه کتو وجود دارد. در حالی که یکی معتقد است که میزان مصرف کالری و چربی مهم نیست، دیگری معتقد است که کالری و چربی مهم است.

هنگامی که از رژیم کتوژنیک استفاده می کنید، سعی می کنید یک نقطه تعادل پیدا کنید. در حالی که کالری مهم است، ترکیب آن کالری نیز مهم است. در یک رژیم کتوژنیک، مهم ترین عامل ترکیب آن کالری ها، تعادل چربی، پروتئین و کربوهیدرات ها و نحوه تاثیر هر یک بر سطح انسولین است.

این تعادل بسیار مهم است زیرا افزایش انسولین باعث توقف لیپولیز می شود. بنابراین، شما باید غذاهایی بخورید که کمترین افزایش انسولین را ایجاد کنند. این به شما کمک می کند تا بدن خود را در حالت سوزاندن چربی های ذخیره شده بدن برای سوخت – لیپولیز نگه دارید.

بدن به طور معمول می تواند به خودی خود وارد حالت کتوز شود. این اغلب زمانی که شما در حالت ناشتا هستید، مانند زمانی که خواب هستید، اتفاق می افتد. در این حالت، بدن تمایل به سوزاندن چربی‌ها برای انرژی دارد در حالی که بدن آن‌ها را در حین خواب ترمیم و رشد می‌کند.

کربوهیدرات ها به طور کلی بیشتر کالری یک وعده غذایی معمولی را تشکیل می دهند. همچنین، بدن تمایل دارد از کربوهیدرات به عنوان انرژی استفاده کند زیرا به راحتی قابل جذب است. بنابراین پروتئین ها و چربی های موجود در رژیم غذایی به احتمال زیاد ذخیره می شوند.

با این حال، در یک رژیم کتوژنیک، بیشتر کالری از چربی ها به جای کربوهیدرات ها تامین می شود. از آنجایی که رژیم های کتوژنیک دارای مقدار کمی کربوهیدرات هستند، بلافاصله مصرف می شوند. سطح پایین کربوهیدرات باعث کمبود آشکار سوخت انرژی برای بدن می شود.

در نتیجه این کمبود ظاهری، بدن به چربی ذخیره شده خود متوسل می شود. باعث تغییر از مصرف کننده کربوهیدرات به چربی سوز می شود. با این حال، بدن از چربی های موجود در وعده غذایی اخیراً مصرف شده استفاده نمی کند، بلکه آنها را برای دور بعدی کتوز ذخیره می کند.

همانطور که بدن با سوزاندن چربی برای انرژی بیشتر آشنا می شود، چربی های موجود در وعده غذایی مصرف شده با مقدار کمی برای ذخیره سازی مصرف می شود.

به همین دلیل است که رژیم کتوژنیک از مقدار زیادی چربی مصرف می کند تا بدن بتواند انرژی کافی برای تولید انرژی داشته باشد و همچنین بتواند مقداری چربی را ذخیره کند. بدن باید بتواند مقداری چربی را ذخیره کند در غیر این صورت در طول دوره کتوز شروع به تجزیه ذخایر پروتئینی خود در عضلات می کند.

در دوره‌های روزه‌داری – مانند هنگام کتوز، بین وعده‌های غذایی و در طول خواب – بدن همچنان به منبع انرژی دائمی نیاز دارد. شما این دوره ها را در روز عادی خود دارید و بنابراین باید مقدار کافی چربی مصرف کنید تا بدن از آن به عنوان انرژی استفاده کند.

اگر مقدار کافی چربی ذخیره شده وجود نداشته باشد، پروتئین های موجود در عضله شما گزینه بعدی برای بدن برای استفاده به عنوان انرژی می شود. بنابراین مهم است که به اندازه کافی غذا بخورید تا از وقوع این سناریو جلوگیری کنید.

هدف اصلی رژیم کتوژنیک تقلید از حالت گرسنگی در بدن است. رژیم‌های کتوژنیک با محدود کردن و کاهش شدید دریافت کربوهیدرات، بدن را از کربوهیدرات‌های فوری ترجیحی و به راحتی قابل تبدیل محروم می‌کند. این وضعیت آن را به حالت چربی سوزی برای تولید انرژی وادار می کند.