میلیون ها کودک در ایالات متحده غذای کافی ندارند


فاضیلا سوبلوس ، متخصص تغذیه در گروه سلامت برانکس که از CHF پشتیبانی می کند ، می گوید: “تغذیه پایه و اساس سلامت است. مانند مسکن ، غذا نیز باید از حقوق بشر باشد.”

این یک واقعیت غیرقابل انکار به نظر می رسد ، اما 13 میلیون کودکی که انتظار می رود امسال ناامنی غذایی را تجربه کنند ، واقعیتی کاملاً متفاوت دارند. این کودکان نمی توانند برای رشد و نمو طبیعی بدن خود ، و برای داشتن یک زندگی سالم و فعال ، غذای مغذی منظم دریافت کنند. غذا چیزی است که آنها و خانواده هایشان برای دستیابی به آن تلاش می کنند.

وقتی کودکان به اندازه کافی غذا نخورند ، عوارض آن جدی است. کودکان مبتلا به گرسنگی بیشتر به بیماری های خاصی مانند آسم مبتلا می شوند. نقایص رشدی مانند مهارت های زبانی و حرکتی ؛ و چالش های اجتماعی و رفتاری. ناامنی غذایی می تواند منجر به اضطراب غذایی و رفتارهای ناسالم مانند حذف وعده های غذایی و پرخوری شود. از آنجا که ابتکار سالم و آماده یادگیری ما برای حل این مشکل کار کرده است ، گرسنگی می تواند کودکان را در مدرسه رها کند – تمرکز هنگام گرسنگی یا سردرد به دلیل نخوردن غذا مشکل می شود. برای مراقبین ، استرس و ناراحتی ناشی از گرسنگی نیز بر فرزندان آنها تأثیر می گذارد. اگر کودک و خانواده اش در چند سال اول زندگی کودک دچار ناامنی غذایی شوند ، ممکن است آثار آن بیشتر باشد.

مانند همه مسائل بهداشتی در این کشور ، تفاوت های هویت نژادی به دلیل نژادپرستی سیستمیک وجود دارد: در حالی که از هر 12 نفر 1 نفر در خانواده های ناامن غذایی زندگی می کنند ، این رقم برای افراد لاتین 1 در 6 ، برای سیاه پوستان 1 در 5 و 1 شامل 4 نفر است. برای بومیان آمریکا

به گفته فاضیلا ، اطمینان از دسترسی همه کودکان و خانواده های آنها نه تنها به عنوان یک حق ، بلکه برای سلامتی و آینده کل خانواده ضروری است.

به دلیل از دست دادن شغل و کاهش در طول همه گیری کووید -19 ، واقعیت گرسنگی در طول یک و نیم گذشته برای بسیاری از کودکان دیگر به یک واقعیت خیالی تبدیل شده است ، به طوری که برخی از برنامه های وابسته ما به طور دائم انبار غذا و زایمان تهیه کرده اند. خدمات به برنامه های کاربردی خود اضافه کرده است.

“والدین نمی توانند کار کنند و باید زندگی خود را تأمین کنند. آنها کیفیت غذا را فدا می کنند تا مطمئن شوند فرزندانشان غذای کافی برای کل ماه دارند. ” “قطعاً می تواند در بلند مدت بر رشد و انتخاب غذایی آنها تأثیر بگذارد.”

در برنامه فدیلا ، هنگامی که اپیدمی شروع شد ، تیم بلافاصله نیاز فزاینده به غذا را مشاهده کرد. آنها خدمات انبار غذا خود را ، که قبل از همه گیری وجود داشت ، گسترش داده اند و از ون های مجهز به CHF برای تحویل مستقیم غذا به بیمارانی که قادر به سفر نیستند یا به مناطق دور افتاده شهر استفاده می کنند ، استفاده می کنند.

در جنوب اورلاندو ، فلوریدا ، کودکان نیز مشکلی مشابه را تجربه می کنند. همکاران ما در کلینیک موبایل Teen Express مستقر در مدرسه در حال بررسی استراتژیک خطوط توزیع غذا در مدارس محلی هستند. در یکی از این ملاقات ها بود که او با تینا 11 ساله آشنا شد. در طول معاینه پزشکی تینا ، آنها از سلامت روانی او و نیازهای خانواده اش پرسیدند. آنها دریافتند که پرستاران او در طول بیماری همه گیر شغل خود را از دست دادند ، حمل و نقل محدود بود و آنها منابع غذایی کافی نداشتند. آنها بسته های غذایی را در اختیار خانواده تینا قرار دادند ، غذاهای منظم را تنظیم کردند و قرارهای مجازی را برای رفع نیازهای آنها ترتیب دادند.

ماریا کنترراس ، هماهنگ کننده مدیر مراقبت از برنامه مشارکت ما در آیداهو با خدمات بهداشت خانواده می گوید: “اگر نیازهای اساسی شما برآورده نمی شود ، نمی توانید سایر نیازهای سلامتی خود را برآورده کنید.” ماریا و تیمش همچنین متوجه افزایش نیازهای غذایی در بیماران خود شده اند. برنامه ماریا با کمک مالی صندوق سلامت کودکان برای نیازهای اجتماعی ، به ویژه در دوران همه گیری ، توانست جعبه های غذا را در اختیار خانواده های نیازمند قرار دهد. هر جعبه غذا به یک خانواده چهارنفره تا 14 وعده غذا می داد و شامل دستور العمل هایی با استفاده از غذای ارائه شده بود.

در هیچ کجای بهبودی در هجدهمین ماه شیوع بیماری همه گیر دیده نمی شود ، سیاست های فدرال و ایالتی این نیازهای وسیع امنیت غذایی را برآورده می کند. رئیس جمهور بایدن افزایش 25 درصدی برنامه کمک تغذیه ای تکمیلی (SNAP) را که قرار است در اکتبر اجرایی شود ، ترویج داده است. 42 میلیون آمریکایی در برنامه حضور دارند و 43 درصد آنها کودک هستند. در شهر نیویورک ، هر خانواده مدارس دولتی بین 820 تا 1320 دلار با کارت EBT برای تأمین هزینه غذاهای مدرسه ای که در طول بیماری همه گیر به دلیل آموزش از راه دور از دست رفته ارسال شده است.

در خط مقدم اجتماعات ، ارائه دهندگان ما تسلیم نمی شوند. ماریا می گوید: “بسیاری از بیماران از داشتن غذا روی میزشان قدردانی می کنند تا بتوانند برای فرزندان و خانواده خود غذا تهیه کنند. “برخی حتی گفتند” تو زندگی مرا نجات دادی “، زیرا آنها نمی دانستند کجا باید بروند و چگونه شروع کنند. داستانهای زیادی پیدا می کنیم. ”



دیدگاهتان را بنویسید