دانشمندان شهروند چگونه داغ ترین نقاط شهر نیویورک را ترسیم می کنند


طبق پیش بینی ها ، استانداردهای تابستانی شهر نیویورک به نور کم و ارتفاع زیاد در دهه 80 نیاز داشت. مسیرهای سایه دار پارک اسکورا در منطقه ارتفاعات صبح در منهتن باد و سرد بود. اما در همان بلوک ، آفتاب بعد از ظهر روی قسمت برجسته ای از ریورساید درایو سقوط کرد و گرما بدون هیچ آسیبی خاموش شد.

این دقیقاً همان اتفاقی افتاد که دکتر کریستین برنان ، متخصص سنجش از دور در اواسط تابستان در اواخر ماه ژوئیه به پارک آورد ، جایی که او با دوجین نیویورکی که در اطراف منهتن و برانکس حرکت می کردند ، ملاقات کرد.

برنان هنگام کشیدن میز ثبت نام به سایه گفت: “ما در حال حاضر واقعا گرمای تابستان شهری را احساس می کنیم.”

این روز نقشه برداری دما بخشی از تلاش ملی اداره ملی اقیانوسی و جوی برای درک بهتر جزایر حرارتی شهری بود: مناطقی که ساختمانهای متراکم ، بتن زیاد و پوشش درختان کوچک باعث گرم شدن زندگی در تابستان می شود. محققان گروه حمایتی South Bronx United و همچنین موسسه Earth دانشگاه کلمبیا ، شعبه های پروژه برانکس و منهتن را در این پروژه هماهنگ کردند.

بنیانگذار South Bronx United و سازمان دهنده این پروژه نقشه برداری ، Dr.

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 ژوئیه 2021 با داوطلبان نقشه برداری حرارتی در فضای سبز Community Maria Maria Sola صحبت می کند.

پیکان

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 ژوئیه 2021 با داوطلبان نقشه برداری حرارتی در ماریا سولا Community Community Greenspace صحبت می کند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

جزایر تابستانی شهری با افزایش دما در سراسر جهان و جمع شدن ساکنان جدید به شهرها حتی خطرناک تر خواهند شد. در این ماه ، یک مطالعه جهانی شامل 13000 منطقه شهری نشان داد که مواجهه ساکنان شهرها با گرما و رطوبت کشنده از دهه 1980 سه برابر شده است. این تغییر تا حدی به دلیل افزایش جمعیت شهری است که افراد بیشتری را در معرض بحران دما قرار می دهد. و گروه تغییرات آب و هوایی شهر نیویورک پیش بینی می کند که تا سال 2050 ، این شهر بیش از دو برابر تعداد روزها در دمای 90 درجه فارنهایت در مقایسه با سال 2020 تجربه خواهد کرد.

گرمای سوزان امسال حدود 650 نفر را به اورژانس شهر نیویورک فرستاد که بیشتر از 4 عوارض تابستانی قبلی است. بر اساس گزارش سال 2017 که توسط دفتر شهردار بیل دو بلاسیو تهیه شده است ، گرمای زیاد بیش از هر نوع آب و هوای شدید نیویورکی را می کشد. اما برخی مناطق را بیش از سایر مناطق تحت تأثیر قرار می دهد.

مطالعات نشان می دهد که فقیرترین مناطق فقیرنشین و پرجمعیت ترین مناطق در تابستان دمای بالاتری را تجربه می کنند. آرایشگر می گوید این به این دلیل است که این مکان ها متراکم هستند – با خرابی های زیاد و برخی درختان سایه دار.

وی گفت: “ما بسیاری از ساختارها و اورن های اولیه را که باید با نوع حرارت بافر مطابقت داشته باشد نادیده گرفته ایم.”

این تفاوت ها می تواند برای افرادی که از گرمای شدید رنج می برند ، مانند کودکان و افراد مسن و افرادی که در فضای باز کار می کنند ، خطرناک باشد. یک گزارش شهری نشان داد که استرس گرمایی هر سال بین سال های 2010 تا 2019 10 نیویورکی را کشته است.

سازمان دهنده موسسه زمین و محقق پس از دکترا Dr. “این تصادفی نیست.”

ردیابی دما

نقشه کشی های دما به صورت جفت کار می کردند و مسیرهای از پیش برنامه ریزی شده در شهر را با سنسورهای پلاستیکی سفید رنگ که در بیرون شیشه های سرنشینان اتومبیل خود آویزان بودند ، هدایت می کردند. سنسورها هر ثانیه خاموش می شوند و تفاوت بین دما و رطوبت را به صورت بلوک به بلوک ثبت می کنند.

برخی از داوطلبان در مورد پروژه از طریق گروه های مدافع آب و هوا شنیدند. اعضای دیگر اعضای خانواده به آنها ملحق شدند. حداقل دو راننده سابق کابین بودند که از دانش عمیق خود در خیابان ها به شیوه های جدید استفاده می کردند. همه آنها گرمای وحشیانه شهر نیویورک را تجربه کردند.

فاتو دیوپ ، داوطلب ، می گوید: “من اهل آفریقا هستم ، بنابراین منتظر آن بودم.” “اما خیلی گرم بود ، من می گفتم:” این چیست؟ “

لیز مک میلان ، کمک خلبان ، که دیوپ را در پیچ و خم مسیر از پیش تعیین شده راهنمایی می کرد ، گفت: “گاهی اوقات اینجا در هارلم ، مانند یک باد ساکن است.” “این همه گرما از بتن بیرون می آید. تمام تابستان از زمین بیرون می آید. تمام گرما از ساختمان ها بیرون می زند. ”

دو مرد در صندلی راننده و سرنشین ماشین نشسته اند و به نقشه نگاه می کنند.

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از شروع به مسیر نقشه برداری حرارت ، مسیرها را مرور می کنند.

پیکان

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از شروع به مسیر نقشه برداری حرارت ، مسیرها را مرور می کنند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

مدیران پروژه می گویند که یافته ها را تجزیه و تحلیل کرده و نقشه ها را به صورت آنلاین ارسال می کنند. دانشمندانی مانند برنان داده های بیشتری را روی آنها قرار می دهند تا بهتر بفهمند که چگونه زیرساخت های اساسی بر گرمای ما تأثیر می گذارد.

South Bronx United و گروه های دیگر می توانند از این نقشه ها برای حمایت از پروژه های زیربنایی ناشی از گرما مانند پارک ها ، آب نمای قابل دسترس و مراکز خنک کننده – به ویژه در مناطق نادیده گرفته شده توسط افراد رنگین استفاده کنند.

باربر گفت: “اگر از برخی از این داده ها استفاده کنیم ، می توانیم این ایده را تشویق کنیم که ما نیز می توانیم از چیزهایی مانند ساحل لذت ببریم.” “ما نیز می توانیم از چیزهایی مانند فضای سبز لذت ببریم. بنابراین اگر این می تواند چراغی باشد که با آن ما ایده سرمایه گذاری را پیش می بریم ، بیایید این کار را انجام دهیم. ”

دیدگاهتان را بنویسید