تاریخچه مهندسانی که کابینت ها را ساخته اند – تیتر کوتاه


غرفه سازی به عنوان بخش عمده صنعت نمایش پیش نمایش ویروس کرونا با بیش از 50 میلیون ساعت کار بیشترین اشتغال را در این زمینه داشته است. در واقع بخش غرفه سازی پرجمعیت ترین قسمت فضای سه گانه نمایشگاه است که بیشترین تعداد قرارداد و گردش مالی را دارد.

متاسفانه شیوع ویروس کرونا و تعطیلی فعالیت های نمایشی در سراسر کشور، اپراتورهای این حوزه را با چالش های زیادی مواجه کرده است. با بررسی اثرات شیوع کرونا در جامعه و همچنین صنعت نمایشگاه، به این نتیجه می رسیم که شیوع این ویروس بیشترین تأثیر را بر معیشت کارگران غرفه و وضعیت اقتصادی داشته است. این اتفاق باعث شد بخش قابل توجهی از فعالان این حوزه از صنعت نمایشگاه خارج شوند. جایگاه غرفه سازان امروز در کنترل شیوع ویروس کرونا و بازگرداندن فعالیت های اقتصادی کشور به شرایط عادی چیست؟

در این خصوص گفتگویی با حسن بلیلا کارشناس غرفه سازی و تبلیغات نمایشگاهی ترتیب داده ایم که در ادامه می خوانید:

جایگاه فعلی غرفه سازی در صنعت نمایشگاه را چگونه ارزیابی می کنید؟

شرایط ساخت غرفه در حال حاضر نسبتاً بالا است. پس از همه گیری کرونا و بازگشت فعالیت های اقتصادی و تجاری به روال عادی، کارشناسان و فعالان غرفه سابق فعالیت خود را از سر گرفتند. اگرچه در گذشته حدود 500 شرکت در صنعت غرفه سازی فعالیت می کردند، اما در حال حاضر حدود 180 شرکت در این زمینه فعال هستند. البته این تعداد شرکت غرفه سازی پاسخگوی نیازهای نمایشی تهران خواهد بود.

کمبود مواد اولیه خارجی و عدم ثبات قیمت‌های داخلی نیز از جمله چالش‌های مهم پیش روی مدیران صنعت امروز است. البته برای فعالیت این افراد موانعی وجود دارد که در ادامه به آن اشاره خواهم کرد.

متأسفانه به دلیل اینکه غرفه داران همیشه قبل و بعد از هر رویداد درگیر هستند، دیده نمی شوند و به همین دلیل این بخش از صنعت نمایشگاهی کشور مورد استقبال گسترده قرار نمی گیرد.

مهم ترین چالش های پیش روی اپراتورها در این حوزه چیست؟ راه حل شما برای این چالش ها چیست؟

در حال حاضر قیمت گذاری فعالیت ما مهمترین چالشی است که با آن روبرو هستیم. این قیمت گذاری به دلیل اتفاقاتی از کنترل انجمن غرفه سازان خارج شد. این امر غرفه سازی غرفه سازی کشور را با مشکلات زیادی مواجه کرد. در کشور ما نشریات فراوانی وجود دارد، اما حاکمیت قانون وجود ندارد. به عبارت دیگر قوانین محدود کننده ای وجود ندارد تا غرفه ساز ما بداند با چه قیمتی کار کند.

نبود کالای خارجی با کیفیت باعث می شود به سمت تولیدات داخلی برویم و اینجاست که چالش بعدی نمایان می شود. متاسفانه ثبات قیمتی در محصولات داخلی وجود ندارد. به عنوان مثال قیمت نئوپان طی دو ماه گذشته حدود 20 تا 30 درصد افزایش یافته است.

برای مقابله با این چالش ها، حاکمیت قانون از آغاز تا پایان زنجیره فعالیت های تظاهراتی باید در نظر گرفته شود. از فروش شبکه ای در شرکت های غرفه سازی باید اجتناب شود. روزی که شرکت نمایشگاه های بین المللی ایران اعلام کرد که غرفه داران می توانند با پرداخت هزینه سربار غرفه خود را بسازند، غرفه داران با مشکلات جدیدی مواجه شدند.

کنار گذاشتن یک کارگروه تخصصی در زمینه قیمت گذاری می تواند این مشکل بزرگ را حل کند. برای به چالش کشیدن کمبود مواد اولیه، وزارت صمت می تواند با ارسال نامه ای کارخانه ها را مجبور به فروش اقلام به غرفه سازان کند.

شیوع ویروس کرونا و توقف فعالیت های نمایشگاهی باعث شد بسیاری از غرفه داران صنعت نمایشگاه را ترک کنند و به فعالیت های دیگری مانند کابینت سازی روی بیاورند. امروز که نمایشگاه ها تقریباً به روال عادی خود بازگشته اند، آیا این افراد به صنعت بازگشته اند یا خیر؟

متاسفانه چالش های پیش آمده در این بازار باعث شده تا برخی از فعالان متخصص سابق این حوزه که از سرمایه های صنعت نمایشگاهی هستند، این حرفه را ترک کنند. اما نکته اینجاست که این افراد (که در حال حاضر به فعالیت های دیگری مشغول هستند) متوجه شده اند که از طریق رشته های دیگر نیز می توان درآمد کسب کرد. این افراد اکنون در حوزه های جدید فعالیت خود مستقر شده اند. تقریباً 50 درصد از شرکت‌های فهرست شده که در غرفه نمایشگاه کار می‌کردند، پس از شیوع ویروس کرونا و ممنوعیت سایر فعالیت‌های نمایشی، به صنعت بازنگشتند.

غرفه سازی سبز چه جایگاهی در صنعت نمایشگاهی کشورمان دارد؟

متاسفانه این موضوع و سیستم مدولار در کشور ما هرگز جدی گرفته نشده است. این در حالی است که اکثر فعالیت های عمده ما حداقل از نظر بصری مسئولیت این بخش را بر عهده دارند. غرفه داران همچنین تمایل به استفاده از یک سیستم مدولار یا ساخت یک غرفه سبز داشته اند زیرا مواد اولیه قیمت آن به شدت افزایش یافته است. امروزه به طور متوسط ​​15 درخت در هر تخته نئوپان استفاده می شود. اگر جایگاه این سیستم در صنعت نمایشگاهی بهتر شود، قطعا شاهد رویدادهای غرفه سازی بسیار خوبی خواهیم بود.

ما حدود ده سال پیش یکی از حامیان سبز نمایشگاه بودیم، اما متاسفانه انجمن ها و کارگروه های حامی این موضوع به مرور زمان از بین رفته اند. البته این سیستم در کشور جایگاهی دارد و مورد استفاده قرار می گیرد اما استفاده از این سیستم به دلیل ارزان بودن است نه برای حفظ محیط زیست. این امر استفاده از این سیستم را در صنعت نمایشگر نادیده می گیرد.

البته لازم به ذکر است که طبق ضوابط واحد طراحی و غرفه سازی شرکت نمایشگاه های بین المللی ایران، 24 تا 36 متر باید بر اساس سیستم مدولار ساخته شود. این اقدام خواسته یا ناخواسته تمامی غرفه داران را به سمت غرفه سبز که جای بسی خوشحالی است سوق داده است.

چند درصد از شرکت‌های غرفه‌سازی امروزه به اسطوره‌های سبز روی می‌آورند؟

در سال 1396 ثبت نام درجه غرفه پیش ساخته انجام شد. در حال حاضر تعداد این شرکت ها حدود 25 شرکت است. امروز ما 180 غرفه سازی داریم، بنابراین حدود 14 تا 15 درصد غرفه سازی های ما در زمینه غرفه سازی سبز فعالیت می کنند. دلیل این امر نیز قابل توجه است. چون هزینه این نوع غرفه سازی بسیار بالاست غرفه سازان به غرفه سازی سبز متوسل نمی شوند.

البته لازم به ذکر است که همه غرفه داران در صنعت نمایشگاهی از غرفه های سبز کشورهای پیشرفته که جزو بهترین های دنیا هستند استفاده نمی کنند. برگزاری مراسم تظاهراتی به طور کامل با غرفه های سبز امکان پذیر نیست. ما ترجیح می دهیم درصد استفاده از کلبه سبز را افزایش دهیم. هر چند این درصد به 100 نمی رسد.

نظرات پایانی؟

ما سازنده قسمت زائد نمایشگاه ها هستیم. زیرا برگزار کننده، شرکت کننده، صاحب سایت و غرفه دار همیشه در چشم هستند، اما غرفه داران نیستند. در ازدواج هیچکس به خیاط توجه نمی کند. به همین دلیل است که ما به عنوان خیاط در صنعت نمایشگاه غرفه ساز هستیم. بنابراین باید به غرفه داران توجه بیشتری شود و با آنها برخورد قانونی بیشتری شود. انجمن غرفه سازان یکی از ضعیف ترین جوامع است. با گرفتن سیستم غرفه ساز از ما (توسط شرکت سهامی نمایشگاه ها) غرفه سازان ضعیف تر شدند. واقعیت این است که هیچکس به غرفه داران اهمیت نمی دهد، اما همچنان امیدواریم که چالش ها در این حوزه کاهش یابد تا شاهد رونق و رونق در غرفه های نمایشگاهی باشیم.

از طرفی ما عضو هیچ اتحادیه ای نیستیم. اتحادیه خود صنعت نمایشگاهی نیست. به عبارت دیگر به نمایشگاه ها اصلا به عنوان یک صنعت نگاه نمی شود. بنابراین ما طبقه کارگر در این زمینه نیازمند کمک و حمایت هستیم.