بیش از یک ماه پس از مرگ آیدا ، خانواده ای که همه چیز را از دست داده اند هنوز بی خانمان هستند


اسکار گومز اعلامیه ای برای یک آپارتمان زیرزمینی در چراغ چراغ در کوئینز دید.

در سال 2011 ، او به دنبال آپارتمانهایی برای خود ، خواهرش و دختر 10 ساله اش لیتزی بود که گومز در پرورش آنها کمک می کرد. این سه نفر به همراه دیگر اعضای خانواده بزرگ خود در خانه ای اجاره ای در وودساید زندگی می کردند. اما صاحب آن ملک را می فروخت و می خواست آنها را بیرون کند.

پیدا کردن مکان جدید برای زندگی ناامید کننده بود. برخی از صاحبخانه ها به مهاجران اخیر که مدارک ندارند اجاره می دهند. اما صاحب آپارتمان زیرزمین با کاغذهای نسبتاً کمی از آنها استقبال کرد ، احتمالاً به این دلیل که این برنامه مبتنی بر کد نبود. سقف ها بسیار کم بود. نور طبیعی و تهویه کافی وجود نداشت. تنها چیزی که آنها نیاز داشتند یک توصیه نامه از طرف صاحبخانه قبلی خود و اثبات اشتغال بود.

گومز در جلوی آپارتمان اتاقی را با پنجره ای کوچک که کمی بیشتر از یک تشک دو سایز مناسب است گرفت. لیتزی و مادرش در یک اتاق بدون پنجره در مرکز مشترک بودند. یک راهرو کوچک که بین اتاق خواب ها قرار داشت ، اندازه اش دو برابر آشپزخانه بود. هوا تنگ و تاریک بود ، اما با قیمت 1250 دلار در ماه ، این چیزی بود که آنها می توانستند هزینه کنند.

وی گفت: فضای بزرگی داشتیم ما یک اتاق غذاخوری بزرگ ، یک اتاق نشیمن ، یک حمام بزرگ داشتیم. ” سپس نقل مکان به یک آپارتمان کوچک دشوار بود. “

با گذشت سالها ، سایر اعضای خانواده به زیرزمین و سپس بعداً به آپارتمان طبقه اول در بالا نقل مکان کردند. در مجموع ، 15 نفر ، از جمله چهار خواهر و برادر دیگر گومز ، همسر و فرزندان آنها ، خانه کوچک را وودساید هوم می نامند – هزاران مایل از گوئررو ، مکزیک ، جایی که گومز در آن بزرگ شده است.

آنها با هم مجموعه ای از مشاغل ضروری برای اقتصاد شهر نیویورک را شامل می شوند – یک کارگر ساختمانی ، یک مادربزرگ ، یک خدمتکار خانگی. گومز و دو خواهر و برادر دیگر در یک سوپر مارکت قفسه دارند. و با این حال ، یکی از اعضای خانواده همیشه برای آشپزی ، نظافت و سرگرمی فرزندان خود آنجا بود.

سپس باران بارید. در هنگام بارندگی های شدید ، گاهی اوقات یک یا دو اینچ آب در برخی از قسمتهای زیرزمین تجمع می یابد. معمولاً خانواده اموال خود را از زمین برمی دارند و شروع به جمع آوری می کنند.

این شهر ماه گذشته قبل از خرابه های طوفان ایدا که همه رکوردها را شکست ، به شهر برخورد کرد. بیش از سه اینچ باران در یک ساعت بارید و آپارتمان زیرزمین آنها و همه چیز را در آن ویران کرد. اکنون ، بیش از یک ماه بعد ، گومز و خانواده اش هنوز در جستجوی مکانی برای زندگی هستند و به دنبال چیزی غیر از اسکان غیرقانونی در زیرزمین هستند. اما بدون وضعیت قانونی ، حسابهای بانکی و خطوط اعتباری ، آنها چاره ای ندارند.

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

پیکان

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

اسکات هاینز / گاتمیست

ویویر پارا کانتارلا ، “زندگی تا قصه”

شبی که ایدا کشته شد ، گومز در آپارتمان زیرزمین خود ایستاده بود – MOP در دست – توالت های فاضلاب و سایر وسایل لوله کشی را بیرون می دهد. او به زودی خود را در آب عمیق زانو که به سرعت در حال افزایش بود ، پیدا کرد. او با خروج از بوته ، برادرزاده های 10 ماهه و 9 ساله خود را بیدار کرد و آنها را برای ایمنی به آپارتمان بالا برد. چند دقیقه بعد او با اشیاء ارزشمند خود – گذرنامه و سایر اسناد و مدارک – برگشت تا پول خود را پس انداز کند ، اما در آن زمان آب تقریبا به پشت بام رسیده بود.

“ما شاهد ناپدید شدن رویاهایمان هستیم. کارهایی که سالها طول کشید تا روی آن کار شود. ما همه چیز را از دست دادیم. ” “من مردی با ایمان هستم و بارها از خدا خواسته ام که چنین اتفاقی برای ما نیفتد.”

با این حال ، او خانواده خود را در میان افراد خوش شانس می داند. در امتداد بزرگراه بروکلین-کوئینز ، یک خانواده سه نفره ، از جمله یک کودک ، در خانه خود غرق شدند ، به همراه هشت نفر دیگر از ملکه ها که در آن شب در آپارتمانهای زیرزمین جان خود را از دست دادند ، بسیاری از آنها غیرقانونی بودند. اگر گومز هنگام طوفان خوابیده بود ، معتقد بود که تعداد کشته شدگان در شهر شامل او ، خواهرزاده ها و خواهرانش می شود.

گومز که سپس رمان نویس گابریل گارسیا مارکز را توصیف کرد ، گفت: “ما باید خدا را شکر کنیم که زنده ایم.” “سرنوشت دیگران یکسان نبود. آنها برای روایت داستان زندگی نکردند. ”

انبوهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را گرفته بودند ، اکنون به طبقات بالا حرکت کرده اند.

انبوهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را در دست گرفتند ، اکنون به طبقات بالا نقل مکان کرده اند.

پیکان

انبوهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را به تصرف خود در آورده بودند ، اکنون به طبقات بالا حرکت کرده اند.

اسکات هاینز / گاتمیست

طوفان و پیامدهای آن دوباره بر موضوعی متمرکز شده است که نمایندگان مجلس مدتهاست برای حل آن تلاش می کنند. نیویورکی ها تخمین می زنند که تعداد افرادی که در آپارتمان های زیرزمینی غیر معمولی زندگی می کنند بیش از 100000 نفر است ، اگرچه گروه های حامی برآورد می کنند که این تعداد می تواند دو برابر شود. هیچ سرشماری رسمی یا اطلاعات جمعیتی در دسترس نیست.

اما وکلای مسکن می گویند که موضوعات مشترکی بین کسانی که در زیرزمین زندگی می کنند مشاهده می کنند.

“آنها اغلب مهاجر هستند ، اغلب افرادی از خانواده های مختلط هستند. آنها کارمندان اساسی هستند. آنها کمترین حقوق را دارند. “آنتا سیچاران ، مدیر اجرایی شرکت توسعه جامعه سایه گفت. فقیرترین در آپارتمانهای زیرزمینی نیویورک زندگی می کنند. “

به دنبال ایدا ، شهردار بیل دی بلاسیو طرحی را ارائه کرد که چگونه او معتقد است شهر می تواند با هدف قرار دادن ساکنان زیرزمین با اطلاع رسانی تخلیه و تخلیه ، از عواقب مرگبار سیل های فاجعه بارتر جلوگیری کند. قبل از فصل طوفان سال آینده ، آژانس مدیریت اضطراری شهر باید با گروه های کم درآمد مبتنی بر جامعه همکاری کند تا ثبت آپارتمانهای زیرزمینی بالقوه را ایجاد کند.

اما یک راه حل بلند مدت برای جلوگیری از خسارت های آتی در مناطق سیل زده مستلزم سرمایه گذاری 10000 میلیارد میلیاردی در بازسازی فاضلاب است ، یک مقام هزینه ای اعلام کرد که این شهر نمی تواند بدون بودجه فدرال هزینه پرداخت کند. تلاش های قبلی برای کدگذاری بیشتر خانه های زیرزمینی پس از قطع بودجه شهر برای برنامه آزمایشی در اوج شیوع بیماری کووید -19 در سال گذشته ، ناموفق بود.

دی بلاسیو همچنین تأکید کرد که با توجه به بحران مسکن ارزان قیمت شهر ، او برای اعمال مسکن غیرقانونی بر آژانس های شهری فشار نخواهد آورد.

“به نظر من نه گفتن منصفانه نیست [illegal basement apartments] د بلازیو در کنفرانس مطبوعاتی اندکی پس از طوفان گفت که من نمی دانم همه افرادی که به مکانی برای زندگی نیاز دارند به کجا می روند. وی افزود: “البته ما به امنیت مردم نیاز داریم. این یک مشکل واقعاً بسیار دشوار است. ”

یک ماه بعد خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

یک ماه بعد خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

پیکان

یک ماه بعد خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

اسکات هاینز / گاتمیست

“ما فقط به یک خانه نیاز داریم”

با گذشت بیش از یک ماه از وقوع سیل ، اقلامی که می توانستند از آپارتمان زیرزمین خانواده گومز نجات پیدا کنند هنوز در جلوی خانه با ستاره های آبی پوشانده شده اند. زندگی ناامن است.

گومز از آژانس فدرال مدیریت اضطراری درخواست کمک کرده است ، که به دلیل اینکه فرزندانش شهروند ایالات متحده هستند ، واجد شرایط است ، اما او همچنان در انتظار تأیید بودجه است. در همین حال ، او ، خواهرش و دخترش لیتزی با خانواده در آپارتمان بالای خانه سیل زده خود می خوابند. ده نفر اکنون در یک آپارتمان سه خوابه مشترک هستند. دیگران که در زیرزمین زندگی می کردند ، پراکنده هستند و با خانواده های گسترده در سایر مناطق کوئینز زندگی می کنند.

خانواده به مدت دو هفته بدون گاز آشپزی و آب گرم رفتند. انبوهی از مگس های میوه ، که قبلاً توسط کپک روی دیوارهای زیرزمین رشد می کردند ، اکنون به طبقات بالا حرکت کرده اند.

چند شب در هفته ، پس از تغییر کار خود در سوپرمارکت ، گومز گروهی از دوستان خود را برای تمرین رقص های سنتی محلی مکزیک ، برای آمادگی برای دختری از دوستانش هدایت می کند. Quinceañeraبه لیتزی ، اکنون 19 ساله است ، سال جدید کالج را با شغل نیمه وقت آغاز کرده است.

"ما فقط به یک خانه نیاز داریم" گفت لیتزی گوتیرز ، 19 ساله.

پیکان

لیتزی گفت: “این بسیار استرس زا است زیرا شما می گویید:” وای ، من خانه ای ندارم که به خانه بروم و با خیال راحت تکالیف خود را انجام دهم. ” او شب را در کتابخانه مدرسه می گذراند و از یک مکان آرام تشکر می کند که می تواند هدفون خود را روی گوش بگذارد ، به موسیقی گوش دهد و سعی کند بر کارهای مدرسه تمرکز کند.

او می گوید: “ما فقط به یک خانه نیاز داریم.”

گومز گفت: “ترس وجود دارد ، اضطراب وجود دارد ، عدم قطعیت وجود دارد.” “به محض شروع باران ، نمی توانید بخوابید.”

اما همانطور که یک دهه پیش بود – هنگامی که او برای اولین بار برگه ای را برای آپارتمانی که اکنون پشت سر گذاشته اند دید – موانع زیادی در یافتن خانه جدید وجود دارد. سایر اعضای خانواده در هفته های اخیر توسط صاحبخانه ها کنار گذاشته شده اند. گومز معتقد است که به دلیل وضعیت مهاجرت مورد تبعیض قرار می گیرد.

وی گفت: “اگر شهروند یا مقیم قانونی نیستید ، اجاره آپارتمان در یک ساختمان بسیار مشکل است.” مانند این است که برای مهاجران دریافت اقامتگاه مناسب ممنوع است. “

دیدگاهتان را بنویسید